جمعه شانزدهم دی 1390
روايت شده است اميرالمؤمنين(عليه السلام) مردى را ديد كه از روى دفترى دعايى طولانى را (به زحمت) مى خواند; امام(عليه السلام) به او فرمود: اى مرد خدا! آن خدايى كه اين دعاى طولانى را مى شنود، به دعاى كم و كوتاه نيز پاسخ مى دهد (يعنى نيازى به خواندن اين همه دعاى طولانى نيست) آن مرد عرض كرد: اى مولاى من، چه كنم؟ فرمود: اين كلمات (كوتاه و پرمحتوا) را بخوان:
اَلْحَمْدُ للهِ عَلى كُلِّ نِعْمَة، وَاَسْئَلُ اللهَ مِنْ كُلِّ خَيْر، وَ اَعُوذُ بِاللهِ مِنْ كُلِّ
ستايش خداى را بر هر نعمتى و از او خواهم هر خيرى را و پناه برم به خدا از هر
شَرٍّ، وَ اَسْتَغْفِرُ اللهَ مِنْ كُلِّ ذَنْب.
شرّى و آمرزش خواهم از خدا از هر گناهى.
ارسال شده توسط Dr. Babaei در ساعت 2:48 |
