هر حركت اجتماعى پس از رسيدن به حكومت و كسب قدرت ، به طور طبيعى ، براى
حاكميت بخشيدن به معيارها و ارزشهاى خود و برقرار ساختن آنها ، بايد
سياست گزارى مناسبى داشته باشد , زيرا در واقع هدف اصلى از مبارزات و
انقلابها تغيير و دگرگونى اساسى در فرهنگ حاكم و سياست گزارى درجهت اجراى
برنامههاى لازم براى رسيدن به اين هدف مىباشد . مولى الموحدين ، على
بن ابى طالب (ع) ، پيشاز هر اقدامى ، درصدد احياى دين و ارزشهاى معنوى
درحوزه اسلامى بر آمد، همانگونه كه خداى متعال وظيفه مؤمنان به قدرت
رسيده را بيان مىفرمايد : مؤمنان كسانى هستند كه اگر به حكومتبرسند نماز
را ، كه مهمترين و شاخص ترين عبادات است ، برپا مىدارند و گرفتن زكات و
تامين زندگى فقرا را ، به عنوان مهمترين برنامه مالى و اقتصادى و امر به
معروف و نهى از منكر را به عنوان بهترين برنامه اصلاح جامعه ، انجام
مىدهند.
على (ع) براى تحقق اين سياست به دو صورت اقدام نمود:
الف : تقويت جريانهاى مثبت و سازنده
زمينه سازى ، تقويت و تحرك براى جريانها ، سازمانها و گروههايى كه در جهت
مثبت و خير مىباشند يكى از سياستهاى مهم در حكومت حضرت على (ع) بود ,
زيرا لازمه حاكميت و گسترش معروف وجود زمينههاى مساعد است . بنابر اين ،
آن حضرت (ع) به طور مستمر ، از لحاظ مادى و ادارى اين موضوع را مورد توجه
قرار مىداد و به عنوان يك سياست ثابت ، در كليه برنامه ريزيها آن را در
نظر داشت.
از سوى ديگر ، آن حضرت (ع) بر عملكرد دستگاهها و مديران و به كارگيرى خدمت
گزاران لايق در امور حساس و كليدى در جهت تقويت و گسترش ارزشهاى دينى و
كارهاى نيك نظارت داشت.
ب : مبارزه مستمر با جريانهاى انحرافى
در هر حركت اجتماعى ، عدهاى با روند اصلاح امور مخالف اند . اين گروهها
، اگر در نظام اسلامى به شكل منطقى با مسائل مخالفت نمايند حكومت آنها را
تحمل خواهد كرد و آنها مىتوانند به زندگى عادى خود مشغول باشند . اما اگر
بخواهند عناد بورزند و در مقابل حركتها و اقدامات نظام بايستند قطعا بايد
با آنها برخورد مناسبى صورت گيرد . در غيراين صورت ، به تدريج با تبليغات
و نفو ذ در اركان حكومت ، مشكلات متعددى را ايجاد خواهند كرد.
اصل مبارزه مستمر با منحرفان
تصفيه دستگاه حكومت از افراد و گروههاى معارض ، از اساسى ترين اصول نظام
اسلامى است . از اين گروه خطرناكتر منافقان هستند كه اگر برخورد قاطعى با
آنها صورت نگيرد نظام اسلامى را از درون دچار فساد مىنمايند . على (ع) در
اين مورد نيز با قاطعيت و صلابت تمام ، با عناصر مخرب برخورد كرد و جنگهاى
آن حضرت با گروههاى سه گانه ( ناكثين ، قاسطين ، مارقين ) به همين دليل
بود .
اقدامات اصلاحى حضرت على (ع)
از آنجا كه جامعه دينى قريب 25 سال در مسير انحراف از سيره رسول اكرم (ص)
حركت كرده بود ، در درون خود معضلاتى فكرى و سياسى داشت و لازم بود كه
حضرت على (ع) پيش از هر اقدامى ، در جهت گسترش حوزه اسلامى به اصلاحات
داخلى بپردازد . مهمترين محورها در اين زمينه عبارت بود از :
1- اصلاح نظام فكرى و فرهنگ عمومى
2- اصلاح مديريت و دستگاه اجرايى
آن حضرت (ع) براى رسيدن به مقصود و ايجاد يك جامعه نمونه اسلامى ، در اين
محورها فعاليتخود را آغاز كرد و در مدتى كمتر از پنج سال ، توانست
انحرافاتى كه در جامعه دينى پديد آمده بود تا حد زيادى اصلاح و با عوامل
مخرب برخورد كند . ايشان ، خود مىفرمايند : « ما امروزه با برادران دينى
خود بر سر انحرافات ، كجرويها ، شبهات و تاويلات باطلى كه دامنگيرشان شده،
در حال جنگ هستيم »
برگرفته از تارنمای زیر:
http://www.lailatolgadr.ir/andishe-siasi-islam.html
